Mijn apparatuur

Mijn apparatuur

Sinds de zomer van 2014 ben ik fan van Fujifilm. Toen kocht ik mijn eerste Fujifilm-camera: de Fujifilm xe-1 met de 18-55mm f/2.8 – 4.0 en de 50-230mm f/4.5 – 6.7. Nu is het maart 2021 en ik kan zeggen dat ik ‘alles heb wat ik wil’, en dat is nog al een gewaagde uitspraak. Er ging een hele reis van sparen, kopen en inruilen aan vooraf. Ben jij er zelf nog niet over uit wat jouw volgende aanschaf wordt en welke lens waarvoor geschikt is? Misschien helpt mijn blog jou op weg.

Wat ik nu heb: 

  • Twee XT-3-camera’s. 
  • X100V
  • 10-24mm f/4.
  • 16mm f/1.4
  • 23mm f/1.4. 
  • 35mm f/2.
  • 50mm f/1.0
  • 56mm f/1.2
  • 90mm f/2. 

Wat er aan vooraf ging: 

Body’s:

  • De xe1 maakte op een gegeven moment plaats voor de xe2s. 
  • Daar kwam later een XT-1 bij. 
  • De xe2s werd ingeruild voor de XT-3. 
  • Tot slot heb ik deze maand ook de XT-1 ingeruild voor een tweede XT-3. 

Nu heb ik dus twee XT-3-body’s. Het is fijn om twee dezelfde camera’s te hebben. Bijvoorbeeld tijdens (bruids)reportages gebruik ik twee camera’s tegelijk en dan hoef ik me niet druk te maken om de verschillende instellingen en knoppen. De XT-3 is ideaal voor mij vanwege de geweldige beeldkwaliteit en het gebruiksgemak. Er is recent een XT-4 op de markt gekomen, maar gezien de XT-4 vooral verbeteringen heeft gericht op videografie, is de camera niet interessant voor mij. 

Daarnaast heb ik een Fujifilm X100V. Dit is een ander type camera dan de XT-serie. Ik heb een volledige blog gewijd aan deze prachtige camera. Die lees je hier.

Lenzen (het leukste gedeelte 🙂 ) :

  • De 18-55mm f/2.8 – 4.0 heeft recent plaatsgemaakt voor de 16-80mm f/4 OIS WR. 

Voor ik de 16-80 de hemel in prijs: de 18-55 is een toplens. Veelzijdig en scherp. Ik heb er mijn eerste bruiloft mee gefotografeerd! (Let op: de foto’s in mijn blog hebben (wederom) niet de allerbeste kwaliteit omdat ze dan minder snel laden.)

  • De 16-80mm f/4 heb ik een paar maanden gehad en sinds kort weer verkocht.

De 16-80mm: deze lens gebruikte ik als mijn ‘luie’ lens: op momenten dat ik geen zin heb om van lens te wisselen. ‘Lui’ klinkt niet erg enthousiast, maar de lens is fantastisch in gebruik! Soms wil ik gewoon fotograferen zonder over het wisselen van lenzen na te denken. Zelfs wanneer het regent hoef ik me nergens druk om te maken. De kwaliteit is verrassend goed en door het zoombereik is de lens veelzijdig te gebruiken. Ondanks dat het slechts een maximaal diafragma heeft van f/4, kan ik redelijk goed fotograferen bij minder licht omdat ik dankzij de vernieuwde OIS (optical image stabilisation) uit de hand kan fotograferen tot een maximale sluitertijd van 1/10 sec. 

Toch heb ik de lens recent verkocht, omdat ik in 99% van de gevallen een primelens gebruik. De 16-80mm is hartstikke goed, maar de voorkeur voor primelenzen is persoonlijk. Op een gegeven moment was ik in bezit van acht lenzen. Wanneer je aan het oriënteren bent zowel op gebied van apparatuur als fotografie-onderwerpen, is het handig om veel verschillende lenzen te kunnen testen, maar inmiddels weet ik wat ik wil. Ik wil alleen primes gebruiken. Mocht je een voorkeur hebben voor zoomlenzen, dan is de 16-80mm f/4 zeker een aanrader! Hier volgen vier foto’s gemaakt met die lens.

  • De 16-55mm f/2.8.

Dit was mijn werkpaard. Mijn lens die ik inzette wanneer ik in opdracht fotografeerde en weinig tot geen tijd had om van lens te wisselen. Het is een kostbare lens, maar je krijgt daarvoor wel een betrouwbare, lichtsterke, scherpe, zeer veelzijdige lens terug. Toch merk ik dat ik altijd een primelens verkies boven de 16-55. Daarom heb ik die lens onlangs verkocht. Gezien ik twee body’s heb en dus twee primelenzen kan gebruiken, hoef ik alsnog zelden van lens te wisselen.

  • De 50-230 mm f/4.5 – 6.7.

Ik gebruikte deze lens amper. Het zoombereik gebruikte ik weinig en ik had mijn zinnen gezet op lenzen met een groot diafragma. Daarom had ik deze lens destijds al vrij snel verkocht.

  • De 56mm f/1.2

Al snel na ik begon met fotograferen, wist ik dat ik me wilde verdiepen in portretfotografie. Ik keek (en kijk nog steeds) veel naar Youtubefilmpjes en op die manier leerde ik dat ik een lens nodig had met een vast brandpunt op, het liefst, 85mm (full frame) met een groot diafragma. Ik heb geen fullframe-camera, dus het equivalent van de 85mm op een full frame-sensor is de 56mm op een apsc-sensor. De 56mm f/1.2 behoorde al snel tot mijn apparatuur: wat een pareltje van een lens! Dit is absoluut mijn meestgebruikte lens voor portretfotografie en reportages. Met deze lens maak ik scherpe portretten met een mooie zachte achtergrond.

  • UPDATE: 50mm f/1.0!

Update! Sinds april dit jaar (2021) heb ik de 50mm f/1.0 in bezit! Dit was niet per se de bedoeling, maar ik mocht de lens lenen van een vriend die zelf overstapte op het GFX-systeem van Fujifilm. Van lenen komt blijkbaar kopen, want die lens heb ik niet meer teruggebracht. Toen die lens net uit was, dacht ik; het verschil van f/1.2 en f/1.0… is dat het geld waard? Ik was niet overtuigd. Maar na het lenen van de lens, was ik 100% overtuigd. De autofocus is aanzienlijk sneller. Dat is voor mij van belang omdat ik regelmatig bewegende kinderen fotografeer. Ook op bruiloften of evenementen, waar mensen zelden even stil staan voor de foto, is een goede autofocus belangrijk. Daarnaast zie ik degelijk verschil in de bokeh. Hieronder enkele eerste foto’s gemaakt met de 50mm f/1.0. Op deze foto’s is de geweldige bokeh nog niet goed te zien. Ik hoop snel buiten portretten te maken zodat de zachte achtergrond beter tot z’n recht komt.

  • De 35mm f/2 WR. 

Deze lens kocht ik erbij. Hij was zeer betaalbaar (tweedehands), weerbestendig en licht van gewicht. Ik noem deze lens ook wel mijn speelgoedlens. Het is een ontzettend fijne, veelzijdige, scherpe lens. Omdat ik er relatief weinig voor heb betaald, fotografeert het ontspannender (met lenzen van duizend euro doe ik toch voorzichtiger) en durf ik de lens sneller mee te nemen naar het bos of naar het strand. Deze lens gebruik ik voornamelijk voor het fotograferen van kinderen zonder dat ze het doorhebben: candid portretten. 

  • De 10-24mm f/4.

Een extreme groothoeklens: een van mijn favoriete lenzen voor reisfotografie. Andere fotografen zouden deze lens voornamelijk aanschaffen voor landschaps- of interieurfotografie (wat ik ook wel heb gedaan), maar ik gebruik ‘m eigenlijk alleen op vakantie. Voor dagelijkse fotografie of portretshoots, gebruik ik deze lens nooit. Toch hou ik deze lens, want de enorme beeldhoek kan erg bijzondere foto’s opleveren, daar wil ik juist gebruik van maken wanneer ik weer op vakantie ga (en mag… als de pandemie voorbij is).

  • De 50-140mm f/2.8 WR OIS

Deze lens kocht ik omdat ik interesse kreeg in sportfotografie. De lens heeft een veelzijdig zoombereik en een constant groot diafragma, wat ideaal is voor het fotograferen van sport en evenementen. De beeldkwaliteit is absoluut geweldig. Er is wel een maar: het gewicht en het formaat. Het gewicht van de lens (bijna een kilo) en het feit dat ik te weinig sport en evenementen fotografeer heeft mij doen beslissen om de lens toch weer te verkopen. Het is een zeer prijzige lens (rond de €1500,-), voor dat geld is de lens te duur om ‘m voornamelijk in de tas te laten zitten.

  • De 23m f/1.4

Omdat ik de 18-55 f/2.8-4.0 heb verkocht, had ik geen lichtsterke groothoeklens meer. Dat is voor het fotograferen van reportages toch zeer belangrijk. Daarom heb ik van mijn vakantiegeld vorige maand de prachtige 23mm f/1.4 gekocht. Over deze lens heb ik een blog geschreven. Het is een prachtlens die scherpe resultaten geeft. De hoek van 23mm (35mm full frame) is prachtig voor, zoals ze dat noemen, ‘storytellingfotografie’. Door de grotere hoek, neem ik meer van de omgeving mee in mijn foto’s, wat meer informatie (story) geeft. 

  • 90mm f/2 WR. 

Sinds deze week ben ik de gelukkige eigenaar van de 90mm f/2. Die mocht ik van mezelf kopen na het verkopen van de 50-140mm. Ik wil mij deze zomervakantie nog meer verbeteren in portretfotografie. De 56mm blijf ik zeker gebruiken voor portretfotografie, maar de 90mm isoleert het model nog meer van de achtergrond door de extra afstand. Die extra afstand sprak me eerst niet echt aan, maar soms is dat juist nodig, bijvoorbeeld om minder op te vallen en verder van het onderwerp te kunnen staan. Ook is de 90mm net iets scherper en is de achtergrond nóg zachter. De 90mm is een perfecte toevoeging aan mijn lenzencollectie. Ik zal de lens voornamelijk gebruiken voor close-up-portretten, fotografie van honden en ook voor evenementen en sport zal de lens ongetwijfeld goed presteren.

  • Tot slot de 16mm f/1.4.

Deze lens heb ik, zoals al gezegd, onlangs tweedehands gekocht omdat ik de beeldhoek leuk vind, maar een lichtsterkere lens wilde dan de 10-24mm f/4. De lens is ontzettend scherp en beschikt over een ontzettend korte minimale scherpstelafstand. Dat maakt de lens erg veelzijdig.