ROME – Welke lenzen neem ik mee?

ROME – Welke lenzen neem ik mee?

Nog net op tijd, voor op 9 maart de nationale quarantaine in Italië werd ingesteld, ben ik met mijn vriend een heerlijke week naar Rome geweest. Al ver voor vertrek pak ik denkbeeldig mijn tas in, en daarmee bedoel ik natuurlijk mijn cameratas. Welke tas? Hoeveel camera’s? Welke lenzen neem ik mee? Zal ik daar een statief nodig hebben? Enerzijds wil ik met weinig gewicht de stad verkennen, anderzijds wil ik fotograferen wat ik wil met een lens naar keuze. Gezien ik van primelenzen houd en een nieuwe telezoomlens had gekocht, koos ik toch voor maar liefst drie lenzen:

  • Fujifilm XT-1: dat is mijn camera ‘to go’. Mijn XT-3 bewaar ik voor betaalde opdrachten.
  • Fujinon XF 10-24mm f/4 R OIS: voor weidse landschappen, architectuur en extreme vertekeningen door de grote hoek. Dat kan soms leuk uitpakken op foto’s.
  • Fujinon XF 35mm f/2 R WR: ideaal voor sfeerfoto’s en simpele portretten waarbij de omgeving ook wordt betrokken. Het voordeel is dat deze lens klein, licht en weerbestendig is.
  • Fujinon XF 50-140mm f/2.8 R LM OIS WR: deze lens had ik net nieuw, dus die moest gewoon mee omdat ie nieuw was en omdat ik heel nieuwsgierig was naar wat dit bereik mij zou opleveren tijdens een stedentrip.
  • Sirui statief (Sirui Carbon ET-1204 statief + E-10 balhoofd): ik houd van fotograferen met lange sluitertijd. Bijvoorbeeld op de avond op plekken waar mooie verlichting is of waar veel auto’s voorbij rijden. Dan is een statief onmisbaar.
De Spaanse trappen
Fujifilm XT-1 + 10-24mm f/4.
1/10 sec, ISO-200, f/13.

Was het niet veel te zwaar om dagelijks daarmee rond te lopen?

Ja. Dat was het zeker. Ondanks dat ik van mijn vriend een prachtige, stijlvolle rugzak heb gekregen voor de kerst, waar alles perfect in past, was het geheel aan de zware kant. Mijn vriend demonstreert deze tas op de onderstaande foto. Hier draagt hij de tas omdat de tas na een paar dagen echt te zwaar voor mij werd … Over deze Cullmann Bristol rugzak: ik kan er dus twee body’s (compacte systeemcamera’s) en vijf lenzen in opbergen! Dan is er ook nog een vak bovenin voor spullen zoals een portemonnee, lader, wat eten etc. Echt een fijne, betaalbare en kwalitatief goede tas.

Ondanks dat de 50-140mm echt een prachtige lens is, zou ik ‘m niet nog eens meenemen op stedentrip. Van de drie lenzen, heb ik deze het minst gebruikt. De lens komt het best tot uiting, tenminste wat mij betreft, bij het fotograferen van sport, reportages of evenementen vanwege het bereik en de snelle autofocus. Ook is de lens geschikt voor landschappen waarbij ik wil kunnen inzoomen, bijvoorbeeld op mooie gebergtes.

Dat betekent dat ik de 35mm en 10-24mm het meest heb gebruikt. Ik houd echt van de 35mm primelens. Zoals gezegd is het een prettige lens voor portretten waarbij ik de omgeving wil betrekken en de lens is fijn voor het vastleggen van mooie details. De foto’s hieronder zijn met mijn 35mm-lens gefotografeerd.

Hieronder volgen nog enkele foto’s die ik heb gemaakt met mijn 10-24mm. Ik had laatst het vreemde idee om deze prachtige lens in te ruilen voor de Fujinon 16-55mm f/2.8. Ondanks dat dat óók een toplens is, zou ik niet zonder mijn mooie groothoek willen.

Helaas is het voorlopig niet mogelijk om op reis te gaan, tot die tijd kan ik mijn nieuwe woonplaats (Harlingen) met of zonder camera verkennen en dromen over de volgende reis (en welke lenzen dan meegaan).