10 jaar zzp'er: eindelijk een dag voor mezelf

In augustus 2016 was het zover; ik had klanten die een factuur wilden zien. Dus ik schreef me in bij de Kamer van Koophandel. Verder was het geen big deal. Het was gewoon praktisch. Nu, 10 jaar verder, kan ik terugkijken op een hele ontwikkeling.

In de afgelopen 10 jaar kwam fotografie in de praktijk nooit op de eerste plaats. Ik studeerde nog en had 'gewoon' werk in loondienst. Ik zeg gewoon, omdat loondienst in mijn beleving de norm is en ondernemen een minder normale en meer risicovolle keuze is. Ik heb eerst de lerarenopleiding Frans gedaan en daarna de lerarenopleiding Nederlands. Natuurlijk werkte ik daarnaast dus als docent. Zoals iedereen wel weet, ligt de werkdruk hoog in het onderwijs, zeker voor startende docenten. Fotografie was dus echt iets wat ik deed als ik er af en toe tijd voor had. Maar ik wist; Ik had dromen en ik had geduld. Mijn tijd als fotograaf komt echt wel.

Waarom heb ik dan niet gewoon een opleiding tot fotograaf gevolgd? Ik kan me nog goed herinneren dat ik in havo 5 een studiekeuze moest maken. Ik zei tegen mijn ouders dat ik fotograaf wilde worden. Dat vonden ze heel leuk, maar ze zeiden; fotograaf kun je ook worden zonder opleiding. Een studie kost geld. Dus kies een beroep waarvoor een opleiding vereist is. Ik kon, en kan, ze geen ongelijk geven. Dus mijn tweede ambitie was taal en onderwijs; docent Frans. Geen spijt van gehad. Ik ben blij dat ik de Franse taal goed beheers en ik ben ook blij met mijn ervaring in het onderwijs.

Daarnaast is het voordeel van een baan als docent (lees; dus met zekerheid), dat ik als fotograaf kon doen wat ik écht wil en niet wat MOET op brood op de plank te krijgen. Op die manier had ik de mogelijkheid om alles te proberen; van sport- tot modefotografie en van straat tot lowlight. Ik heb echt bijna alles wel geprobeerd.

Toen ik mijn eindassessment deed van de lerarenopleiding Nederlands, was ik hoogzwanger van onze eerste dochter. Dus tussen studeren en kinderen krijgen, zat ook geen tijd om mezelf als fotograaf te ontwikkelen. In januari 2023 kregen we onze dochter Lina en bijna twee jaar later, in december 2024 kregen we onze zoon Kai. Oh ja, en tussendoor heb ik nog een post-hbo tot leraar Nt2 gedaan. Dat is Nederlands voor anderstaligen. Wederom heb ik dit eindassessment hoogzwanger gedaan.

Dus lang verhaal kort; fototgrafie kwam nooit op de eerste plaats. Logisch ook; mijn gezin is het allerbelangrijkste voor mij. Maar ik wil mijn kinderen ook laten zien dat het belangrijk is om je hart te volgen (natuurlijk zonder te veel financieel risico te nemen). Een gelukkige moeder is ook een belangrijk onderdeel van het gezin.

Inmiddels werk ik 32 uur per week als docent Nt2 bij de afdeling Educatie & Inburgering. Dit doe ik echt met heel veel plezier. Maar het moment is eindelijk daar; ik ga een dag minder werken. En die ene werkdag houden we de opvang aan, zodat ik die dag echt als fotograaf aan de slag kan. Dit is een kleine stap die echt goed voelt.

Ik kan me nog herinneren dat ik een jaar of twee geleden een gesprek had met een vriendin over of ik ooit 'zo egoïstisch' zou kunnen zijn om mijn kinderen naar de opvang te kunnen brengen en dan als fotograaf aan de slag te kunnen gaan. Nou, 'zo egoïstisch' ben ik nu blijkbaar. Maar het is niet egoïstisch. Het is gewoon werk. Waarom mag ik mijn kinderen wel naar de opvang brengen voor een 'gewone' baan in loondienst en waarom niet voor mijn werk als fotograaf? Ik ga mezelf eindelijk één dag per week serieus nemen. Want als ik mezelf niet serieus neem, waarom zouden mijn klanten dat dan wel doen?

Ik heb nog kunnen fotograferen dankzij mijn man Tom en dankzij mijn ouders die regelmatig oppassen. Dus heel veel dank voor hun hulp. Weekends zal ik af en toe gebruik blijven maken van hun hulp, maar op vrijdag heb ik per september een echte dag voor mezelf. Dat is hard nodig, want na 10 jaar geduld, ben ik er echt aan toe. Ik heb te veel ideeën en ambities en een bedrijf bouwt zich niet op in af en toe een middag in het weekend of in de avonden. De droom is (denk ik?) om volledig zzp'er te kunnen zijn. Dus dit is een goede volgende stap. Ik heb zin in alles wat komen gaat.